การบ้านฝากส่ง : "ที่รัก..เรื่องของเราเริ่มต้นที่รัก"

GOD

ฉันเข้ามาในเวบที่รักเพราะความอยากรู้อยากเห็นและบางครั้งก็มีความเหงาปนนิดๆ ชอบเข้ามาอ่านการบ้านแล้วก็รู้สึกฟินตามเจ้าของเรื่อง ใจก็อยากจะลองบ้าง อยากเจอsexดีๆ ผู้ชายแทคแคร์ดีๆ

ฉันเข้ามาในเวบครั้งแรก มีinbox จากผู้ชายคนหนึ่ง เขาทิ้งไอดีไลน์ไว้ ฉันไม่แอดไป เพราะคิดว่า การคุยไลน์เปิดตัวเกินไป ฉันคุยกับเขาแค่ 1 ข้อความ แล้วเราก็เงียบหายกันไป

ฉันไม่ได้เข้าเวบอีกเลยจนผ่านมาหลาย เดือน คราวนี้ฉันลองตั้งกระทู้ แล้วเขาก็ inbox มาอีกครั้ง

คราวนี้เราคุยกันเป็นประโยคมากขึ้น แต่ไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักหน้า แต่คุยกันเหมือนเพื่อน ป่วยก็บอก ถามไถ่อาการ

กิจวัตรของเราเปลี่ยนไป เราเข้าเวบบ่อยขึ้น วันละ 2-4 ครั้ง เพื่อมารออ่านและตอบข้อความของกันและกัน

จุดประสงค์ที่เขาเข้าเวบก็ไม่ต่างจากฉัน เข้ามาอ่านแก้เหงาแต่เขาไม่ได้ขาย

เราไม่เคยเข้าเวบพร้อมกันเลย แม้จะมีบางเวลาออนรอกันหลายชม.ก็ตาม

เราคุยกันปกติ ไม่มีชู้สาว แต่เวลาของเรามีความหมายมากขึ้น เหมือนรอเวลาจะได้อ่านข้อความของกัน จากคุยสั้นๆ เริ่มคุยกันยาวมากขึ้น แต่เราก็ไม่เคยออนพร้อมกันสักที

ระหว่างที่คุยกัน ฉันมีความสัมพันธ์กับผู้ชายอีกคน จนเมื่อวันที่ฉันเสียใจ จู่ๆ ก็เปิดเข้าเวบ แล้วบอกเขาไปว่า "เราเสียใจ เราถูกผู้ชายเท" ระบายๆๆๆ

อีกวันเปิดเข้าเวบมาเจอข้อความห่วงใยของเขา เขาก็ยังเป็นเพื่อนที่คุยได้ทุกเรื่อง เขาเหมือนเพื่อนที่คอยเข้าอกเข้าใจ และแม้ฉันจะทำผิดเขาก็เข้าใจในสิ่งที่ผิดพลาดของฉัน เขาไม่เคยบอกให้เลิกเสียใจและเลิกติดต่อกับผู้ชายคนนั้น เขามีแต่ปลอบและมั่นใจว่าฉันจะหาทางออกให้ตัวเองได้

จนในที่สุดเราตัดสินใจแอดไลน์กัน เราได้คุยกันในเวลาเดียวกันแล้ว เราคุยกันบ่อยขึ้น แทบจะทุกเวลา แต่ยังคุยกันแบบเพื่อน ในขณะที่ฉันยังคุยกับอีกคน เขารับรู้เรื่องของเราตลอด ถ้าเขาอยู่ข้างๆ ก็คงเป็นเขามั้งที่คอยเช็ดน้ำตา แต่นี้เราอยู่ไกลกันหลายร้อยกม. มีประโยคหนึ่งที่เขาบอกมา "ถ้าเราเป็นผู้ชายคนนั้นนายจะไม่มีวันเสียใจ"
ประโยคที่ทำให้ฉันมองเขาเปลี่ยนไป เขาจะมาเป็นเพื่อนหรืออะไรกันแน่

แต่ฉันยืนยันเสมอว่า ถ้ายังตัดใจจากอีกคนไม่ได้ ระหว่างเราเป็นแค่เพื่อนกัน

เราคุยกันนานวันขึ้น ฉันก็ยังคงเสียใจมากขึ้นจากผู้ชายอีกคน แต่เขาก็ยังอยู่ข้างๆ ยังเชื่อมั่นเหมือนเดิมว่า ถึงเวลาฉันจะออกมาจากผู้ชายคนนั้นได้ เขาบอกว่าฉันฉลาดแต่แกล้งโง่เนียนไปหน่อย

เราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น และเริ่มคุยถึงคนอื่นน้อยลง แต่ฉันก็ยังมีคนอื่นอยู่นั้นแหละ แต่เราสบายใจที่ได้คุยกันมากขึ้นๆ

ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเราจะลงเอยกันยังไง เพราะบางครั้งความลวงจากคนก่อนก็กลายมาเป็นกำแพงให้ไม่วางใจที่ใครได้ง่ายอีก
และเราไม่สามารถคาดเดาอนาคตได้ ปล่อยให้มิตรภาพมันงอกงามในที่รักและปล่อยมันไว้เช่นนั้นเถอะ...

alisa

ขอส่องค่า

โบยบิน

ขออ่านด้วยนะคะ

Chanchaokha

ขออ่านหน่อยนะคะ

Tisa

ขออ่านค่ะ

Dori

ติดตามค่ะ

PeeBear

ขออ่านนะคะ

Nevercloth

อ่านแปป

Kookza

อ่านมั้ง

maybeyou

ขออ่าน

tarnz

ขออ่านนะค

นัดดา

ขออ่านค่า

First11

อ่านแล้วอืม....มันดีต่อใจมากเลย ขอบคุณนะคะที่แบ่งปัน

Malinee

น่ารักจังค่ะ