ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรค่ะ รู้สึกมันหนักไปหมด เครียดไปหมดเลย อะไรๆก็รู้สึกว่ามันผิดที่ผิดทางไปหมด มีปัญหาทุกอย่าง เครียดมาก หงุดหงิดไปหมด เราเองยุ่งๆด้วย คนที่นัดกันก็ยุ่งๆเหมือนกัน คุยกันตลอดแต่ไม่มีเวลาเจอกันเท่าไหร่ ก็มีบ่นๆให้ฟังบ้าง แต่วันก่อนคือหนัก พ่นใส่พี่เค้าเป็นชุดเลยทั้งๆที่ปกติก็ไม่ค่อยเล่าปัญหาตัวเองให้เค้าฟังเท่าไหร่ แต่อยากเจอ อยากหาคนมานั่งคุยด้วย อยากมีคนนั่งฟัง ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่เค้าก็เป็นผู้ฟังที่ดีมาโดยตลอด เลยถามเค้าว่าว่างมั้ย ถ้าไปได้ก็อยากไปหา พี่เค้าติดงาน แล้วบอกว่าถ้าเสาร์เราว่างเดี๋ยวจะเคลียงานให้ ตอนแรกคือเราไม่ว่าง เลยบอกปัดไปว่าเป็นคราวอื่นก็ได้ เกรงใจด้วย แต่สุดท้ายมันไม่ไหวแล้วจริงๆ เลยจัดการเคลียชีวิตตัวเองแล้วบอกเค้าว่าเสาร์ก็ได้ เจอกันแปปเดียวก็ได้ไม่เป็นไร ไปทำให้ตารางงาน ตารางชีวิตเค้ารวนไปอีกด้วยความเอาแต่ใจของเราเอง แต่เค้าก็บอกจะพยายามเคลียให้นะ แต่ก็ไม่ได้นัดกันเป็นกิจลักษณะหรอกค่ะ พอมาวันเสาร์ เราก็เตรียมตัวด้วยอารมที่ดีขึ้น หวังว่าจะได้เจอกัน เลือกชุดที่เค้าชอบ ออกไปทำนู่นนี่รอเวลา คุยกันอีกทีช่วงเที่ยงๆบ่ายๆ ว่าเดี๋ยวเราไปรอนะ เวลาประมานนี้นะ พอช่วงซักอีกประมานชั่วโมงสองชั่วโมงจะได้เวลา พี่เค้าดันงานเข้า แต่ไอเราดันไปถึงที่รอแล้ว คิดว่ามาเดินเล่นแถวนี้จะได้เจอกันไวขึ้นอีกนิดก็ยังดี แต่ก็ไม่บอกเค้าว่ามาถึงแล้ว เพราะรู้ว่ายังไงเค้าก็จะรีบมา แล้วกลัวทำเค้าเสียงาน พอพี่เค้างานเข้า เคลียไม่ลง เค้าก็คงไม่อยากให้เราเสียเวลารอ หรือนั่งรถเดินทางมาไกล เลยจะดูเป็นวันอื่นให้ นาทีนั้นสติหายเลย อารมมาเต็ม คือโกรธ ผิดหวัง เสียใจ ทำไมล่ะ ก็บอกแล้วนี่ว่าวันนี้จะเจอกัน ผู้เข้าชม หากสนใจน้องๆในเว็บและน้องๆในกลุ่มไลน์ VIP กดแอทไลน์เพื่อสมัครสมาชิกได้เลยคะ 
|